Առաջին Անգամ

By Krikor Krajian, Beirut, 20 July 2009

Mr. Krajian is a pharmacist in Beirut, Lebanon. He is a "lover" of Arts, particularly literature. He writes every now and then presenting his personal experiences in an intimate fashion. Previously his short story I Come from Hajin was published in Armenian, and later it was translated into English by Aris G. Sevag.

Keghart.com wishes that Mr. Krajian continue writing, share his thoughts with a wider circle, and keep alive the tradition of writing in Armenian.

By Krikor Krajian, Beirut, 20 July 2009

Mr. Krajian is a pharmacist in Beirut, Lebanon. He is a "lover" of Arts, particularly literature. He writes every now and then presenting his personal experiences in an intimate fashion. Previously his short story I Come from Hajin was published in Armenian, and later it was translated into English by Aris G. Sevag.

Keghart.com wishes that Mr. Krajian continue writing, share his thoughts with a wider circle, and keep alive the tradition of writing in Armenian.









3 comments
  1. Simple but excellent prose

    Simple but excellent prose. I wonder how many people did go back in this memory lane after reading it. This brings back the life story of so many people, may be two generations of Lebanese Armenians who’ll remember word for word what life was then. Nostalgia will set in for those who are in their fifties and sixties. Masterfully rendered and delivered. Many thanks.

    Nazareth          

  2. “The First Time”

    As the years pass by, people often tend to forget appreciating things that occur for ”the first time” in their life.  After I read this article, I tried to recap my memories and I could not remember some of my first important moments in my life… In conclusion, my point is that everyone must aim to concentrate into the future but at the same time, try to appreciate  certain precious moments in the past. After all, those are the moments that contribute to build an individual’s character.

  3. Առաջին անգամ

    Սիրելի Գօգօ,

    Առաջին անգամ ըլլալով կը կարդամ գրութիւններդ. կը շնորհաւորեմ նկարագրական գեղեցիկ եւ իւրայատուկ ոճդ: Մեզ որտեղե՜րը տարիր՝ Գարանթինա, ապա Հաճըն, Մըթէյն եւ վերջապէս Պուրճ Համուտ եւ այս բոլորին հետ որքան հաճելի եւ կամ տխուր մանրամասնութիւններ: Ակամայ ես ալ յիշեցի մեր գիւղ ելլելը ու մեր տենկը…Վերջապէս ընթերցողին այս գրութեամբ կը փոխանցես կարեւոր պատգամ մը որ մեծապէս գնահատելի է ՝ (Բարեբախտաբար այս միտքերս երկար չտեւեցին… ) եւ կամ (… կամաց կամաց Հնչակեանները կորսնցուցին մտքիս մէջ որպէս …) Սիրով՝ Յասմիկ Թաթուլեան

Comments are closed.

You May Also Like
Read More

Հաւաքական Հայց

Պէյրութ, 26 Դեկտեմբեր 2011 Վսեմաշուք Սերժ Սարգսեան Նախագահ Հայաստանի Հանրապետութեան        Երեւան Մեծարգոյ Պրն. Նախագահ,   Ինչպէս գիտէք՝…
Read More