«Հարուստներ եւ Արկածախնդիրներ»

Ակամայ Պատասխան՝ Պարոն Անտրէ Չատրճեանին

Բաբգէն Պօյաճեան, Ճարտարապետ, Թորոնթօ, 6 Յուլիս 2018

Թորոնթօ ապրելով 8 տարիէ աւելի եւ մասնակցութիւն բերած ըլլալով հայկական գործունէութիւններու, կը գրէք, թէ ինծի կամ անունիս չէք հանդիպած: Յիշեցնեմ, որ  «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի յանձնախումբին մէջ ես կը ներկայացնէի «Նոր Սերունդ Մշակութային Միութիւն»ը, երբ դուք մեծամտութեամբ աւելորդ-պակաս չարախօսեցիք Ն. Ս. Մ. Մ.ի հասցէին: Այդ զրպարտութեան համար, հանգուցեալ Պետրոս Մուշեանը ձեզի հեռաձայնելով` պէտք եղածը ըսաւ: Հիմա յիշեցի՞ք զիս` Բաբգէն Պօյաճեանը (կրտսեր): Նահատակ հայրս եւ ես կը կրենք նոյն անունը եւ մօտաւորապէս 60 տարիէ ի վեր կը վայելենք լիբանահայութեան մեծ մասին յարգանքը: Հ. Բ. Ը. Մ.ի ձեր գիտցած հարուստ աղաներէն չենք եղած եւ չենք, բայց հպարտ ենք մեր համեստութեամբ:

Լիբանահայութեան տարածուած պատկերազարդ անգլերէն լեզուով խմբագրուած գրքոյկը ուր «Մեր Արժէքները» (Our Values) շարքին մէջ կը շեփորուի  «համաշխարհային քաղաացիութիւն» (կամ՝ աշխարհաքաղաքացիութիւն – global citizenship) արտայայտութիւնը՝ փոխարինելով  սերունդներ շարունակ  բարերարներու «հայեցի, տոհմիկ դաստիարակութիւն»  յորդորանքը:

Ակամայ Պատասխան՝ Պարոն Անտրէ Չատրճեանին

Բաբգէն Պօյաճեան, Ճարտարապետ, Թորոնթօ, 6 Յուլիս 2018

Թորոնթօ ապրելով 8 տարիէ աւելի եւ մասնակցութիւն բերած ըլլալով հայկական գործունէութիւններու, կը գրէք, թէ ինծի կամ անունիս չէք հանդիպած: Յիշեցնեմ, որ  «Հայաստան» համահայկական հիմնադրամի յանձնախումբին մէջ ես կը ներկայացնէի «Նոր Սերունդ Մշակութային Միութիւն»ը, երբ դուք մեծամտութեամբ աւելորդ-պակաս չարախօսեցիք Ն. Ս. Մ. Մ.ի հասցէին: Այդ զրպարտութեան համար, հանգուցեալ Պետրոս Մուշեանը ձեզի հեռաձայնելով` պէտք եղածը ըսաւ: Հիմա յիշեցի՞ք զիս` Բաբգէն Պօյաճեանը (կրտսեր): Նահատակ հայրս եւ ես կը կրենք նոյն անունը եւ մօտաւորապէս 60 տարիէ ի վեր կը վայելենք լիբանահայութեան մեծ մասին յարգանքը: Հ. Բ. Ը. Մ.ի ձեր գիտցած հարուստ աղաներէն չենք եղած եւ չենք, բայց հպարտ ենք մեր համեստութեամբ:

Լիբանահայութեան տարածուած պատկերազարդ անգլերէն լեզուով խմբագրուած գրքոյկը ուր «Մեր Արժէքները» (Our Values) շարքին մէջ կը շեփորուի  «համաշխարհային քաղաացիութիւն» (կամ՝ աշխարհաքաղաքացիութիւն – global citizenship) արտայայտութիւնը՝ փոխարինելով  սերունդներ շարունակ  բարերարներու «հայեցի, տոհմիկ դաստիարակութիւն»  յորդորանքը:

Յօդուածիս մէջ ի՞նչ կար բացի խոր մտահոգութենէ ի տես սփիւռքի մէջ հայ դպրոցի եւ հայ լեզուի վրայ կուտակուած սեւ ամպերուն: Հաւանաբար խանգարեցի Բարեգործականի (վերջին տասնամեակներուն` իրականութեան մէջ` Չարագործականի) տէրերուն գրպանի շահերը, եւ անոնք թերեւս զուարճացան նիւեորքեան իրենց գրասենեակներուն մէջ ընթերցելով ձեր թունաւոր ենթադրութիւններով լիցքաւորուած խծբծանքը ընդդէմ հայկական դպրոցներու վաճառքի դաւերը քննադատողիս: Հաւանաբար դուք եզակի խելացի մտածող մըն էք, քանի որ եղաք միակը, որ գրութեանս միւս բոլոր` ՄԻԱՅՆ դրական արձագանգողներուն կողքին, տխրահռչակ «քննադատական» մը մրոտեցիք: Բարեկա՛մ, դուք եւ ձեզ քաջալերող տէրերը ե՞րբ պիտի սորվին մարդոց վերէն չնայիլ, ե՞րբ պիտի սորվին սիրալիր եւ համբերութեամբ լուծել մեր ժողովուրդը մտահոգող հարցերը` ԼՍԵԼՈՎ ԱՆՈՐ ՁԱՅՆԸ:

Ձեր փնթփնթոցին շատ ճիշդ պատասխանած է ձեր գաղափարի ընկեր` «Զարթօնք» օրաթերթի խմբագիր Սեւակ Յակոբեանը թերթի 2 Յուլիս 2018-ի խմբագրականով: Կը յուսամ, որ ձեր եւ ձեզի նման Համաշխարհայնացում խաղցող խաչագող տէրերը հասկնան խմբագրականին մէջ շատ յստակ ըսուած ճշմարտութիւնը, որ դուք այդ դպրոցներուն սեփականատէրերը չէք, այլ` աւանդապահները եւ զանոնք վաճառելու ԲՆԱՒ իրաւունք չունիք:

Կրնա՞ք պատասխանել հետեւեալ հարցումիս. ի՞նչ եղան Հ. Բ. Ը. Մ.ի Պէյրութի Երուանդ Տեմիրճեան նախակրթարանի, Յովակիմեան-Մանուկեան մանչերու երկրորդական վարժարանի, Դարուհի Յակոբեան աղջկանց երկրորդական վարժարանի եւ Ալեք Մանուկեան Երիտասարդական Կեդրոնի վաճառքէն գոյացած միլիոնաւոր տոլարները: Հաւանաբար` շատոնց եղբայրաբար մարսած էք զանոնք: Ինչ կը վերաբերի որոշներու յոխորտանքին, թէ շուտով նոր, արդիական դպրոց պիտի կառուցուի Նագգաշի շրջանին մէջ շատոնց գնուած հողատարածքին վրայ, իմացնեմ որ սա կեղծիք մըն է, քանի որ նոր մայրուղի մը (Highway) պիտի անցնի այդ հողին տարածքով եւ անկէ հազիւ խաղավայրի մը բաւելու չափ հողաբաժին մնայ…

Ձեր Հարցումներուն պատասխանելու կարիք չկայ` շատ լաւ իմանալով ձեր օրինակ բերած եկեղեցականը ինչպէս գրպանելով կոկիկ գումար մը` իրեն հետ տարած էր Գանատայէն: Սալփիները հանգի՛ստ ձգեցէք եւ որպէս օրինակ մի՛ գործածէք: Եթէ չենք խօսիր` չի նշանակեր, թէ չենք գիտեր ինչե՜ր կը պատահին մութ սենեակներու եւ հաշուապահական տետրակներու հետ: Շատ դիպուկ է ըսուած. «Մեղրի տակառ փոխադրողը անպայման մատով մեղրի համին կը նայի»:

Ձեր ուշադրութեան կ’ուզեմ հրամցնել, որ անձ մը Հ․Բ․Ը․Մ.ի անդամակցելու համար պէտք չունի հարուստ ըլլալու կամ նուիրատուութիւն կատարած ըլլալու: Մանկութենէս անդամակցած ըլլալով Միութեան, պարտաւորութիւնս է պաշտպանել Հ․Բ․Ը․Մ.ը ձեզի նման խաչագողներէն եւ ձեր նշած հարուստներէն, որոնք չունին ազգութիւն: Ձեր նմանները չեն որ պիտի որոշեն, թէ ով իրաւունք ունի խօսելու կամ … չխօսելու այս կամ այն նիւթին մասին:

Աւարտելէ առաջ` կ’արժէ մէջբերել մեր օրերու թուրք սուլթան Էրտողանին վերագրուած արտայայտութիւնը, թէ հայերը երկու տեսակ են` հարուստներ եւ արկածախնդիրներ` հարուստները համարելով թուրքերու եղբայրները եւ գործակիցները: Հայանուն հարուստներուն մէկ մասը ազգութիւն չունի: Եթէ ցանկութիւն ունիք ձեր ազգադաւ սեւ գործը շարունակելու, ձեզի համար նոր միութիւն ստեղծեցէք «Համաշխարհայնացում» կամ նման անունով, բայց մի՛ պղծէք Հ․Բ․Ը․Մ.ի մաքուր անունը:

2 comments
  1. Բաբգէ՛ն, այս առիթով յիշեցի հայ մեծ գրող Վանո Սիրադեղյանին

    Սիրելի Բաբգէն Կրտսեր.

    Թէպետ` աղտոտ համաշխարհայնացման հովերով տարուած, անգլիախօս ու անգլիամտած André դարձած անդրանիկներուն ու անոնց համախոհներուն հե՛չ խելքին բանը չէ, վտարանդիութեան մէջ գտնուող հայ մեծ գրող, Հայոց նորագոյն պետականութեան հիմնադիր այրերէն, ականաւոր պետական գործիչ Վանո Սիրադեղյանը յետեւեալը գրած է պերճսեդրակեանական AGBU-ի սիրելիցեալ քոչարյանա-սերժական բորենիներուն մասին, որ սակայն 100% թուաբանական ճշգրտութեամբ կը յարմարի նաեւ հայութեան որպէս անգին աւանդ թողնուած Հ.Բ.Ը.Մ.-ի վարժարաններն ու Հ.Ե.Ը.-ի ակումբները վաճառել-գրպանելու ստո՛ր դաւադրութեան "նրբացուցիչ դէպք յանցանաց" որոճացող Սփիւռքի խոշոր եղջերաւորներուն:

    «Մարկեսը ասում է․ «Բազմացե՛ք, կովեր, կյանքը կարճ է»։ Հետեւեք իմաստունի խորհրդին, կերեք ձեր խոտը, կշտացեք ու բազմացեք խելքից դուրս, բայց դուրս մի՛ եկեք ձեր փարախի սահմաններից։ Մի՛ մտեք հայոց լեզվի տաճարը, մի՛ շփոթեք այն ախոռի հետ։
    …Բղավեք եւ բառաչեք անկաշկանդ, որովհետեւ ինչ ձայն էլ հանեք, դա կլինի ազգի, հայրենիքի, ժողովրդի եւ, իհարկե, «նվազագույն ախոռի» մասին: Կովի ձեր անմռունչությամբ արածեք ձեր խոտը, կերեք ձեր սիլոսը՝ մինչեւ տրաքվելը, իսկ մնացածը տրորեք։ Տրտինգ տվեք Հայաստանի կանաչ դաշտում, արեք՝ ինչ անում է անտեր յոնջայի արտը ընկած անտեր կովը, բայց մի՛ մտեք մեր հայոց լեզվի տաճարը, դա միակ բանն է, որ մնացել է մեզ։
    …Եվ, այդուհանդերձ, մի՛ մտեք մեր լեզվի տաճարը, դա միակ բանն է, որ մնացել է մեզ, մնացած ամեն ինչը հարամել եք անասունի պես։»

    Վանօն նաեւ գրած է, ձե՞ռ ես տվել` պիտի խաղաս…

    Ցաւն այն է, որ երբ Ոսկեղենիկ Մայրենիո՛վ կը շարադրես հոգի կրծող միտքերդ, սոյն ուծացածները այն կը համարեն մէջքէն վար (below the belt) հարուած:

    Հասկցողը` հասկցաւ:

    Լա՛ւ մնաս:

    Վահան Ասրապեան.
    Արցախեան առաջնագծի խրամատներուն մէջ ծառայած Զինուորի հպարտ հայր,
    Ճարտարապետութեան մագիստրոս
    Պէյրութ – Լիբանան

  2. Հոյակապ

    Հոյակապ պատասխան ''Ջատըրճի"ահոգի սպասարկուներուն:

Comments are closed.

You May Also Like