Մօտեցած Է Ճչալու Ժամը

Դոկտ. Մինաս Գոճայեան, Նոր Օր, Լոս Անճելըս,17 Յունիս 2010

Ինչեր ըսես չեն մտածեր 1991-ի անկախութեան ձուէն ելած կարգ մը ճուտիկներ: “Ծիւ-ծիւ” եւ ահաւասիկ արտառոց “նորութիւն” մը կամ “չմարսուելիք” “ՙբարենորոգութիւն” մը կը նետուի հրապարակ: Հայաստանի մէջ գլուխը առած վայրագ դրամատիրութիւնն ու անոր փողահարները այժմ հերթը հասած կը նկատեն հայոց լեզուին ու հայ աւանդական դպրոցին ձեռք զարնելու՝ “յառաջդիմութեան” “բարենորոգութեան” եւ նոր “մրցակցութեան” անուան տակ:

Դոկտ. Մինաս Գոճայեան, Նոր Օր, Լոս Անճելըս,17 Յունիս 2010

Ինչեր ըսես չեն մտածեր 1991-ի անկախութեան ձուէն ելած կարգ մը ճուտիկներ: “Ծիւ-ծիւ” եւ ահաւասիկ արտառոց “նորութիւն” մը կամ “չմարսուելիք” “ՙբարենորոգութիւն” մը կը նետուի հրապարակ: Հայաստանի մէջ գլուխը առած վայրագ դրամատիրութիւնն ու անոր փողահարները այժմ հերթը հասած կը նկատեն հայոց լեզուին ու հայ աւանդական դպրոցին ձեռք զարնելու՝ “յառաջդիմութեան” “բարենորոգութեան” եւ նոր “մրցակցութեան” անուան տակ:

Ատենին հացի գինով ծախուած գործարանները, քոնիաքի եւ գինիի, Հրազդանի եւ այլ արդիւնաբերական հսկաներու վաճառքը չէր բաւեր, հիմա հերթը հասած կը նկատեն հայոց լեզուն ծախելու, գիտական լեզուով ՝ անոր կիրառական ոլորտը սահմանափակելու արարին: Հեգնանքով ու սրտի կսկիծով պիտի ըսենք՝ լաւ որ Մասիսները սահմանի այս կողմը չեն, այլապէս զանոնք նոյնպէս ծախելու պիտի ելլէին այս նորաթուխ ճուտիկները:

“Ահաւոր բան մը կը կատարուի հոն՝ մութին մէջ” պիտի աւաղէր մեծն Թէքէեան: Պատկերացուցէք թէ հարցը հասեր է Հայաստանի Հանրապետութեան Ազգային Ժողով (ընդգծումը մերն է) , որ պիտի քննարկէ նախագիծ մը, որ արտօնութիւն տայ հայոց հայրենիքի, այդ մի բուռ հայատարածքի եւ ափ մը հայութեան մնացած բեկորին մէջ բանալու օտարալեզու դպրոցներ:

Անպատկառութիւնը մեր մայրենիի հանդէպ տեսէք թէ մինչեւ ո՞ւր հասեր է մեր երկրին մէջ, որ այդ մասին նստեր ու մտածեր են մարդիկ, որոնց մէջ չենք գիտեր ի՞նչ արիւն կը հոսի:

Հարց կու տանք՝ ո՞ւր է հայրենի մտաւորականութիւնը, ինչո՞ւ բարձրաձայն չեն աղաղակեր մեսրոպաշունչ լեզուով գրող մեր գրագէտները, պատմաբանները, գիտնականները, տնտեսագէտները, լրագրողները: Լեզուն ինքը՝ ազգն է: Քանի՞ անգամ պիտի ճչանք այս մասին սփիւռքի թէ հայրենիքի մէջ, անցեալ դարերուն եւ վերջին տարիներուն: Կը փափաքին մրցունակ դարձնել հայ երիտասարդները, աչքը ելլէ չուզողին, բայց մեր լեզու՞ն քանդելով, մեր մայրենի՞ն ոտնահարելու ու արհամարհելու գնով:

Մայրենի լեզուի պատմա-ընկերային կարեւորութեան մասին օրէնք կայ Եւրոմիութեան մէջ, որուն տարածքին խօսուող այն բոլոր լեզուները, որոնց կրողները (գործածողները, խօսողները) Եւրոմիութեան տարածքին մէջ կ՝ապրին որպէս լիիրաւ քաղաքացի, այդպիսի քաղաքացիներու լեզուն որպէս կենդանի լեզու, կը գտնուի Եւրոմիութեան հսկողութեան ու հոգատարութեան տակ: Հարկ կա՞յ ըսելու թէ՝ հանել մայրենի լեզուն համայնքին մէջէն, հաւասարազօր է քանի մը տասնամեակի ընթացքին մշակոյթ մը քանդելու:

Պարոնայք “ծիւ-ծիւ ընող ճուտիկներ”, լաւ նայեցէք դրացի ազգերուն, որոնց մէջէն հազարաւոր մրցունակ ու խելօք տարրեր կը ծնին իրենց մայրենի լեզուով ուսանելով ու հաղորդակից դառնալով համաշխարհային մեծ անցուդարձերուն եւ նորութիւններուն:

Ոչ ոք դէմ է որ Հայաստանի հայ երիտասարդը լաւ գիտնայ օտար լեզուներ, ընդհակառակը՝ լաւերուն մէջ լաւագոյններէն պէտք է ըլլայ ան, բայց յանուն հայ հոգիին ու ոգիին, յանուն հայ սերմի ու ցեղին պահպանութեան, թող հայ դպրոցին մէջ տիրապետէ օտար լեզուներ:

Ճչալու ու պոռթկալու ժամանակն է այլեւս: Հարկաւոր է անյապաղ կեցնել այս մտակոյրերու ցնդաբանութիւնները, կարծես բաւարար չեն Երեւանեան սրճարան-Ճաշարաններու հայու հոգիին խորթ անունները (մինչեւ իսկ “Ճեզվէ”- մեղա՜յ, մեղա՜յ Մաշտոցին, Սահակին ու Վռամշապուհին) նուագախումբերու անուանումներու, ուտեստեղէններու պիտակներու (մուրաբա, ջեմ, բադիջան)…:

Ազգային Ժողովը եթէ մեր ազգին ժողովրդապետութեան խորհրդանիշն է, պատուհանէն դուրս պէտք է շպրտէ այդ նախագիծը, իսկ հեղինակներուն ալ երեսին պէտք է գոռայ.

– Դու՛րս կորսուեցէք հայ լեզուի տաճարէն:

1 comment
  1. Enough is enough!

    A timely article to say "enough is enough" to all those who do not have the slightest clue about the importance of language -the mother tongue in your own country.. How far we can go with our "odaramolootyoon"! The ignorance of common people can – may be – forgiven but people who are "trusted" to be in charge of important positions for the people, for the country, for the safety of our values. WHO ARE THEY? Yes, it’s time to say : OUT!! Enough is enough!!

    Bravo Mr. Kojayan

    [email protected]

Comments are closed.

You May Also Like
Read More

«Կտակ»-ը…

«Միայն լաւագոյնը ընդունելի է ինծի համար»։ Դոկտ. Հրայր ճէպէճեան, Նիկոսիա, 3 Փետրուար 2016 «Գալուստ Կիւլպէնկեանի անունը եւ գործը…
Read More