Rallies in Toronto, Montréal & Glendale

Toronto Armenians Unite in Opposition to Protocols
Asbarez, 10 September 2009


More than 400 members of the Toronto Armenian community gathered at the Armenian Community Centre on Friday, September 4 to learn more about the recently negotiated protocols for the normalization of relations between the Republics of Turkey and Armenia and to protect the rights of the Armenian people.  The public gathering was jointly organized by the Armenian Revolutionary Federation “Soghomon Tehlirian” chapter, the Social Democrat Hunchak Party Canadian Regional Executive and the Armenian Democratic Liberal Party (Ramgavar) Canadian Regional Executive.

Toronto Armenians Unite in Opposition to Protocols
Asbarez, 10 September 2009


More than 400 members of the Toronto Armenian community gathered at the Armenian Community Centre on Friday, September 4 to learn more about the recently negotiated protocols for the normalization of relations between the Republics of Turkey and Armenia and to protect the rights of the Armenian people.  The public gathering was jointly organized by the Armenian Revolutionary Federation “Soghomon Tehlirian” chapter, the Social Democrat Hunchak Party Canadian Regional Executive and the Armenian Democratic Liberal Party (Ramgavar) Canadian Regional Executive.

The gathering featured a video presentation of ARF Bureau member Hagop Der Khatchadourian, who provided background on the protocols, expected future developments and the risks involved in the ratification of the protocols.  Following the video presentation, the evening’s Master of Ceremonies Hagop Tchakmakian introduced Levon Hasserjian, who spoke about the threats posed by the protocols to the international recognition of the Armenian Genocide, the rights of future generations of Armenians and the continued existence of the Nagarno-Karabakh Republic and it’s people’s right of self determination.

Following Hasserjian’s presentation, the floor was opened to questions.  The questions and comments were generally reflective of the genuine worry of Toronto Armenians about the policies of the current Armenian administration in pursuing relations with the Republic of Turkey and the price that the Armenian people would pay for these decisions.

In order to ensure that the concerns of Toronto Armenians were presented to the Armenian authorities, it was decided that a formal protest declaration should be prepared by the attendees of the gathering and formally presented to the government of Armenia.  After much discussion, the attendees agreed on the following declaration:

“Provisions in the Protocols indicate preconditions set forth by Turkey and conflict with the interests of Armenia and Armenians on the whole.  The project obviously tends to prevent the restoration of historical rights and rupture Armenians.  Ratification of the Protocols by the countries’ parliaments will be a deterrent for Armenians to claim their ancestral land as well as recognition of the Armenian Genocide (at that all achievements on the international level will be jeopardized).  In addition, the possibilities of Armenia to negotiate on Karabakh peace process will be limited.

This project arising out of its authors’ interests is full of dangerous consequences for the centuries-long struggle of Armenians for independence.  We, participants of the meeting call Armenian Authorities, National Assembly and Armenian nation to reject the project will all preconditions and pursue the policy of preconditions’ exclusion in normalization of bilateral relations.”

The attendees also promised to keep abreast of further developments regarding the protocols and to stand firm against any attempts by the government of Armenia to imperil the future of the Armenian people.

More Than 10,000 Protest Armenia-Turkey Protocols in Gkendale
By Asbarez Staff on Sep 28 September 2009
GLENDALE—The Southern California Armenian community came together Sunday evening at Pelanconi Park to express its unified and unequivocal opposition to the Turkey-Armenia protocols and, with more than 10,000 people, sent a message to Yerevan that conceding to Turkish pressure was unacceptable.

They came in droves. On foot; with buses, and by car to join in the protest rally organized the Social-Democratic Hunchakian Party, Armenian Democratic Liberal Organization-Ramkavar Party, the Armenian Revolutionary Federation and the Unified Young Armenians.

Chanting “No Concessions to Turkey” and “No to Protocols,” the crowd overwhelmingly cheered calls to put an end to the process, which sets unacceptable preconditions on Armenia and, if enacted, would endanger Armenia’s national security and halt the aspirations of future generations of Armenians.

The mood of the crowd was decisive. As the deficiencies and dangers of the protocols were articulated by the slate of speakers, the crowd’s calls on the government to take appropriate action grew louder and more resolute.

Opening remarks were made by Melina Mayilyan in Armenian and Caspar Jivalagian in English after which representatives of each political party and organization made their statements to the crowd.

Aroutin Haroutunyan spoke on behalf of the UYA (Unified Young Armenians),


Harout Der Tavidian presented remarks on behalf of the Hunchakian party,

Minas Kojayan presented the Ramkavar party’s message

and Avedik Izmirlian presented the message on behalf of the ARF.


The keynote speaker, Harut Sassounian, outlined the protocols’ dangerous points and urged the authorities to be more
prudent in their efforts to normalize relations.
Also speaking were Glendale City Councilman Ara Najarian and Hovik Zirakyan.

In closing Hovan Tashjian, on behalf of the organizing committee, rallied the crowd to, once again, express its opposition to the protocols and read out loud a resolution on behalf of the participants of the protest rally [See Below]. The crowd’s loud roar indicated its approval of the resolution, which among other provisions called for an immediate end to the rapprochement process under the current stipulations.

Another resolution–read in English by Jivalagian and in Armenian by Mayilyan–called on Rep. Howard Berman, chairman of the House Committee of Foreign Relations, House Speaker Nancy Pelosi and Reps. Adam Schiff and George Radanovich to immediately schedule a vote on H. Res. 252, the Armenian Genocide Resolution pending in Congress.

“We, the over ten thousand Americans of Armenian descent, gathered at this political rally on September 27, 2009, at Pelanconi Park, in Glendale, California, make this call for immediate action by the U.S. Congress on the adoption of the Armenian Genocide Resolution,” read the resolution.

“We call upon our friend, Congressman Howard Berman, the Chairman of the House Foreign Affairs Committee, to immediately set a date, in the coming weeks, for a vote of his panel on the Armenian Genocide Resolution, H.Res.252,” the resolution emphasized.

“We encourage all the members of the powerful California Congressional delegation, most notably Speaker Nancy Pelosi, Chairman Berman, and the lead authors of this legislation, Adam Schiff and George Radanovich, to ensure that this genocide-prevention measure is adopted by the full U.S. House of Representatives,” concluded the resolution, which was unanimously adopted by the protest participants.

At the conclusion of the rally, singers Armen Movsesian and Razmik Mansourian performed patriotic songs to further highlight the crowd’s resolute stance on the matter. At the beginning of the program, Narine Ojakhyan performed the US and Armenian national anthems.


Based on the imperative of defending the absolute interests of Armenia and the Armenian people and taking into consideration that the August 31 Protocols on Establishment and Development of Relations between the Republics of Armenia and Turkey are loaded with dangerous provision that are counter to those interests, we, the participants of this public rally declare that:

Whereas, the veracity of the Armenian Genocide is an irrefutable fact. We find unacceptable that within the context of “implementing dialogue on the historical dimension” any examination of “historical records and archives” by a commission or sub-commission on any level. Such an examination not only will irrevocably halt the process of international recognition of the Armenian Genocide, but also completely diminishes the Armenian people’s achievements resulting from decades of immense and continuous efforts, as well as reality of the recognition of the Armenian Genocide by numerous countries.

Whereas, as members of the United Nations and other international organizations, Armenia and Turkey have already agreed to, under acceptable international norms, to acknowledge each other’s borders. To reaffirm this through a separate agreement and the Republic of Armenia’s official recognition of Turkey’s current borders is a concession of our people’s historic, territorial, moral and legal rights, in the name of establishing inequitable and unjust relation.

Whereas, the principle of the nations’ right to self-determination, on which hinges the just resolution of the Artsakh Question is visibly absence from the documents, which contain other irrelevant specifics.

Whereas, the recognition of the Armenian Genocide and the pursuit of the Armenian Cause (Hai Tahd) are the sole responsibility of the Armenian people, be they in Armenia or the Diaspora. This is not an issue of our ancestors or our generation, but rather it is an issue of the rights of the Armenian people’s future generation. The Armenian authorities do not have the legal right, in the name of the Armenian people, to bargain during negotiations with Turkey, the just right of the Armenian people, especially the issues of the Armenian Genocide, our occupied historical territories and reparations.

Be it Resolved that

We, the participants of the public rally, by expressing our opposition and protest, reject any pre-conditions for the establishment of relations between Armenia and Turkey; and find the announced protocols, in their current form, unacceptable and dangerous. The signing of such defeatist protocols by the Armenian government is fraught with irreversible and heavy consequences. Thus, we demand from the Armenian government to immediately end all efforts and activities for the signing and approval of both protocols. Otherwise, the president of Armenia will bare sole responsibility for future events and will be treated accordingly by the Armenian people and history.


ՌԱԿ Մամուլ
Սեպտեմբեր 30, 2009
Մինչ Հայաստանի պետական իշխանութիւնները, մասնաւորաբար նախագահ Սերժ Սարգսեան, ոգի ի բռին կ’աշխատին Թուրքիան համոզել որ Հայաստանի հետ հասարակաց սահմանները բանայ, Սփիւռքը իր բոլոր հատուածներով կ’ընդդիմանայ այդ աշխատանքին: Այս կապակցութեամբ կարելի չէ մխիթարուիլ որ այս սխալ քաղաքականութիւնը փորձաքար մըն է այդ մասին Թուրքիոյ տրամադութիւնը շօշափելու, քանի որ, նախ. Սարգսեան շուրջ տարիէ մը ի վեր նոյն նպատակը կը հետապնդէ «ֆութպոլային քաղաքականութիւն» անուան տակ: Թուրքիոյ խուլ եւ ժխտական կեցուածքին դիմաց՝ Ս. Սարգսեան այլազան զիջումներով կը ճգնի հրապուրել Թուրքիան, որուն տեսակէտով զիջումներու շարքին մէջ ցարդ չգտնուող Արցախի Ազրպէյճանին վերադարձուիլը նախապայման է: Կը յուսանք, որ նախ. Ս. Սարգսեան իր զիջումները մինչեւ հոն չի հասցներ: Զիջումներու իր քաղաքականութիւնը արդէն ամօթալի եւ անընդունելի աստիճանի մը հասած է:
«Ժամանակային քարտէս», կամ այլ անուններով իրեն ներկայացուած է լուծելի խնդիրներու ցանկ մը՝ յառաջիկայ քանի մը ամիսներուն իր պատասխանը տալու համար:
Սահմանը բանալու Թուրքիոյ նախապայմաններուն մէջ Արցախը Ազրպէյճանին վերադարձնելէն զատ՝ կան նաեւ այլ պայմաններ, որոնք անընդունելի են հայ ժողովուրդին համար, յատկապէս սփիւռքահայութեան, որքան ալ Ս. Սարգսեան մխրճուի իր զիջումներուն մէջ: Առաջին հերթին Պրն. Սարգսեան պէտք է գիտակցի, որ հայ ժողովուրդին կրած ցեղասպանութիւնը իր սակարկութիւններուն չի կրնար
ծառայել եւ ոչ ալ պատմաբաններու յանձնախումբի մը ուսումնասիրութեան եւ եզրակացութեան ենթարկուիլ, քանի որ, ցեղասպանութիւնը համամարդկային ճանաչում գտած եղելութիւն է արդէն: Ցեղասպանութեան զոհը Արեւմտեան
Հայաստանի հայութիւնը եղաւ, որուն մէկուկէս միլիոնը թուրք եաթաղանին զոհ դարձաւ, իսկ այդ համատարած ջարդերէն ու տարագրութենէն վերապրած սերունդին ժառանգորդը սփիւռքահայութիւնն է, որուն անունով սակարկելու իրաւունքը չունի Ս.
Սարգսեան: Բաց աստի, թրքական սահմանին բացումը համազօր է հայ ժողովուրդին գլխուն նոր աղէտի բացման՝ անհաւանական չըլլալով նաեւ Հայաստանի հայկական պետութիւն մը ըլլալու վախճանը:
Ժամանակէ մը ի վեր Իրանի սահմանը բաց է արդէն. ես վերջերս Հայաստան գտնուելով տեսայ Իրանի սահմանին բացման լաւ եւ վատ կողմերը: Առաջին հերթին, պէտք է գոհ մնալ որ այդ ձեւով Հայաստան ամբողջական կղզիացումէ դուրս գալով, Իրանի կողմէն արտաքին աշխարհի հետ յարաբերելու կարելիութիւնը ունեցաւ:
Բնականաբար, իրանցիներ Հայաստան սկսան այցելել ու յարաբերիլ ժողովուրդին հետ տնտեսական եւ ընկերային կապեր հաստատելով: Իրանի սեռային ու բարոյական խիստ կարգուսարքէն Հայաստանի բաց եւ ազատ մթնոլորտին մէջ, իրանցի երիտասարդներ մտերիմ յարաբերութեան մէջ մտան հայ իգական սեռին հետ, յաճախ ամուսնութիւններ ալ կնքելով: Հայաստանի կեանքը աւելի հաճելի գտնելով, ոմանք տուներ ալ սկսան գնել՝ Հայաստանի տկար տնտեսութեան մէջ բարելաւում յառաջ բերելով: Բայց … տունը ծախելով 20-30 հազար տոլարը գրպանը դնող հայաստանցին շունչը առաւ Լոս Անճելըս, կամ, չարեաց փոքրագոյնը՝ Մոսկուա,
Հայաստանի սակաւ բնակչութիւնը աւելի եւս պակսեցնելով: Այս ձեւով, Իրանի ըրած բարիքը անուղղակի կերպով չարիքի վերածուեցաւ:
Պարոն Սարգսեան այս մասին ալ պէտք է մտածէ: Տնտեսական խեղճ մակարդակով, անարդարութեամբ, կաշառակերութեամբ, բռնութեամբ եւ սպանութեամբ երկիր չի կառավարուիր, երկիրը կը մնայ առանց ժողովուրդի:
Իրանի սահմանին բացման հետեւանքով ստեղծուած պատկերը ուրուագծելէ յետոյ, փորձենք քննել թէ ի՞նչ կը պատահի Հայաստանին, եթէ թրքական սահմանն ալ բացուի, վստահաբար, թրքական աւանդութիւններուն հետ մեծ թիւով թուրքեր ալ պիտի խուժեն Հայաստան: Թրքական աժան եւ առատ արտադրութիւններու ներմուծումին հետեւանքով հայկական փոքր արտադրութիւնները մեծապէս պիտի տուժեն, հայկական տկար արտադրողականութեան մահացու հարուած մը տալով:
Իսկ մարդկային հո՞սքը … պարզապէս աղիտալի կրնայ ըլլալ հայ ժողովուրդին համար: Դժուար չէ երեւակայել որ մէկ միլիոն թուրքեր Հայաստան խուժեն, գործեր ձեռնարկեն, ժողովուրդին հետ յարաբերութեան մէջ մտնեն, հայ աղջիկներու հետ կենակցին ու ամուսնանան, տուն ու կալուած գնեն եւ յետո՞յ …: Անհաւանական բանի մասին չէ որ կը խօսինք. աչքի առջեւ ունեցէք Եւրոպայի շատ մը երկիրներ, ուր միլիոնաւոր թուրքեր եւ թուրքի խառնածիններ կը վխտան: Այդ ընթացքով ի՞նչ կրնայ ըլլալ Հայաստանի վիճակը՝ 20 կամ 30 տարի յետոյ: Կեանքէն դժգոհ երկու միլիոննոց ժողովուրդ մը չի կրնար տոկալ այդպիսի խուժումի մը ճնշումին, կամ կ’արտագաղթէ
եւ կամ կ’ենթարկուի թրքական ներկայութեան: Եւ տակաւին ուրիշ վտանգ մը, ազգային մեծ աղէտ մը, որ անհաւանական չէ, վէճ մը ստեղծելով թրքական յարձակումի մը ճամբան պատրաստելու՝ «իր հպատակները պաշտպանելու համար»:
Այս պատճառաբանութեամբ չէ՞ր որ Ռուսիան յարձակեցաւ Վրաստանի վրայ:
Նախագահ Սարգսեան պէտք է նկատի ունենայ այս խիստ հաւանական պատահելիքները՝ հայ-թրքական իր քաղաքականութիւնը վերատեսութեան ենթարկելով սրբագրելու համար: Ներկայ պայմաններուն տակ թրքական փակ սահմանները մեզի համար ազգօգուտ են, նոյնիսկ կենսական:
Ահա այս նիւթին մասին էր միջ-կուսակցական նախաձեռնութեամբ կազմակերպուած ժողովրդային հաւաքը, որ տեղի ունեցաւ Հայ Կեդրոնին մէջ, Չորեքշաբթի, 9 Սեպտեմբեր ժամը 8-ին, իբրեւ բանախօս ունենալով Հ.Յ.Դաշնակցութեան Բիւրոյի անդամ Պրն. Յակոբ Տէր Խաչատուրեանը: Շուրջ երկու ժամ տեւած իր զեկուցումով եւ եղած բազմաթիւ հարցումներուն իր պատասխաններով, ան համակողմանի կերպով եւ խոր հասկացողութեամբ խօսեցաւ հայ-թուրք սահմանի բացման մասին, հիմնական գիծը ըլլալով անոր դէմ Հ.Յ.Դ.ի ընդդիմութիւնը, որուն հետեւանքով եւ այլ պատճառներով Դաշնակցութիւնը հրաժարեցաւ Հայաստանի կառավարութենէն:
Այս շատ պատուաբեր հանդիսութիւնը երեւութապէս եւ ըստ յայտարարուածին՝ միջ-կուսակցական ձեռնարկ էր, բայց բացի Հ.Յ.Դ.էն, միւս երկուքը՝ Ռ.Ա.Կ.-ի եւ Ս.Դ.Հ.Կ.-ի անդամներէն շատեր բացակայ էին ներկայացուած հանդիսութենէն, դերակատարութիւնը ամբողջովին թողելով Հ.Յ.Դ.ին, որուն համար մեղադրելին Ռ.Ա.Կ.ի եւ Ս.Դ.Հ.Կ.ի ներկայացուցիչներն են: Ի վերջոյ անոնք է որ տէր պէտք էր կանգնէին իրենց պարտականութեանց եւ իրաւասութեանց:
Ամէն պարագայի տակ, շատ յաջող եւ օգտակար ձեռնարկ էր եւ այդ առթիւ երեւան եկած միջ-կուսակցական գործակցութիւնը պէտք է շարունակուի:


You May Also Like