RoA Government Quiet on the Genocide Resolution


Prof. Osheen Keshishian, The Armenian Observer, Guest Editorial, 19 January 2011

The lame duck session of the 111th Congress adjourned without discussing the Armenian Genocide Resolution (H. Res. 252). In fact the resolution never came to the floor because it was not on the agenda. Many groups and individuals expected Speaker Nancy Pelosi (D-Calif.) to bring the resolution to the floor in the last days of the session.
 


Prof. Osheen Keshishian, The Armenian Observer, Guest Editorial, 19 January 2011

The lame duck session of the 111th Congress adjourned without discussing the Armenian Genocide Resolution (H. Res. 252). In fact the resolution never came to the floor because it was not on the agenda. Many groups and individuals expected Speaker Nancy Pelosi (D-Calif.) to bring the resolution to the floor in the last days of the session.
 

There are many explanations why the resolution was not placed on the agenda — some say there was pressure from the opposing side, while others say there weren’t enough votes, particularly many lawmakers left Washington early to get to their homes for the holidays, without attending the session.
 
The community organizations, young and old folks worked hard and for months to get the resolution on the agenda, despite the fact that for a couple of decades Armenian Genocide Resolutions have been blocked by the house.
Many, many Armenians and friends of justice are very unhappy with this situation. The Turks may be temporarily breathing slightly better for a short time only, because Congressman Adam Schiff said that he will bring the issue again. “I pledge to you that I will continue to press for recognition of the Armenian Genocide until the memory of those who perished from 1915 to 1923 is formally and forever preserved in our national consciousness.”

However, there is another issue which has been overlooked.

Turkish Foreign Minister Ahmet Davotoglu telephoned Secretary of State Hillary Clinton and told her that the U.S administration should step up efforts to defeat the impending Armenian resolution. Other Turkish Foreign Ministers have done the same in the past. Prime Minister Erdogan wrote a letter to President Obama in the same vein just like other government leaders have done…They are acting diplomatically beside utilizing the services of lobbying groups…

On the other hand, Armenia’s Foreign Minister has kept quiet on this issue on diplomatic level. The President of Armenia, similarly. He could have done the same as Erdogan did, by politely stressing the importance of the Armenian Genocide Resolution and ask Obama to help justice prevail and defeat the deniers. After all, governments deal with governments and why not the Armenian government take action?

President Serzh Sarkisian has been very vocal lately about the Armenian Genocide, particularly this past year specially in his statements in Der El-Zor, London, England, in Washington, D.C., and very recently at the International Conference on Genocide which was held in Yerevan, Armenia, with the participation of international scholars, including Turks.

When there is a huge and impressive Armenian Martyrs Monument at Tsidzergabert in Yerevan where foreign ambassadors stationed in Armenia visit there every April 24th and other occasions, pay their respects, what is keeping the government aloof? Moreover, U.S Secretary of State Hillary Clinton this past year in July visited the Memorial and placed a wreath there. Then, why shouldn’t the Armenian government be more assertive when it comes to nationalism and national identity? The Armenian government should be able to take the first step and defend Armenian rights and not react to issues of this importance.
 

1 comment
  1. Սիրելի Հայրենակից

    Սիրելի Հայրենակից (հայրենակիցներ)

    Այլևս վտանգավոր է մնալ այդքան միամիտ և անպատասխանատու: Երևանը ընդունակ չէ համահայկան պետության դեր խաղալ: Նույնիսկ Արցախը դեռ նա չի կարողանում դեյուրե ՀՀին միացնել:

    Հայկական պետությունը վերջացավ վեց հարյուր տարի առաջՄինչև 1914 թ հույս կար այն վերականգնելու: Չկարողացանք խուսափել Մեծ Եղեռնը: Կարող էինք, պարտավոր էինք: 1918 – 1920 ին կարող էինք, պարտավոր էինք, չկարողացանք Ինչո՞ւպարտավոր ենք անկեղծորեն և իրատեսորեն պատասխանը տալ: Չպատրաստվեցինք նոր հնարավորության համար:

    Նորից կկորցնենք առիթը, եթե ազգովին չպատրաստվենք պետականության վերկանգման գործին համապատասխան: Հույսը դնել միայն Երևանի վրա, առանց Համաշխարհային Հայության գործոն մասնակցության, միամտություն է, հանցագործությանը հավասար: Ազգի մեծ և կարևոր մասը, արտերկրի հայությունը, հիմնականում Արևմտահայությունը (ժառանգները Օսմանյան կայսրության նախկին հայ քաղաքացիների), հարկավոր է հրատապ վերակազմավորել, միակ ներուժը հայության ապագան ապահովելու համար:

    Նրանք, – որոնց համոզել են, թե իբր արտերկրի հայությունը դատապարտված է ուծածման, և իբր թե իսկական հայերը «հայաստանցի» հայերն են, և նրանք են պարտավոր և իբր կարող միայնակ հայոց համար հայրենիք վերականգնել, պահել, զարգացնել, – միամիտ են, անպատասխանատու, հետևաբար հանցագործ նոր պարտությունների և կորուստների համար:

    Հայոց Հարցի (Արևմտահայ ասպեկտով) հետապնդումը Արևմտահայության գործն է: Ցեղասպանության դատապարտումը, պահանջատիրությունըԱրևմտահայության Լիազոր Ներկայացուցչական Մարմինների գործն է: Երևանի և Արևմտահայության միջև աշխատանքների բաժանում և դերերի բաշխում պետք է ապահովել: ՈւրեմնԱրևմտահայոց Համագումար մոտ ապագայում (շարունակում Պողոս Նուբարի ընդհատված առաքելության), պահանջատերի հիմնադրում, արտերկրի հայության ներուժի կուտակում, Երևանի հետ համայկական ծրագրերի կազմակերպում և իրագործում: Քանի դէռ ժամանակը թույլ է տալիս

    Բարեկամորեն,

    Կարեն Միքայելյան 

     

Comments are closed.

You May Also Like
Read More

Նուիրեալները

 Մեթր Պարգև Դաւիթեան, Թորոնթօ, 5 Ապրիլ 2016 Ապրիլ 1-ը ճանչցուած է որպէս կատակի և ճերմակ սուտերով զուարճանալու օր։…
Read More