Աշխարհազօրը՝ գոյութենական անհրաժեշտութիւն

Գէորգ Եազըճեան, «Ազգային Լեգէոն» ռազմահայրենասիրական հասարակական կազմակերպութեան խորհուրդի անդամ, Երեւան, 29 ապրիլ 2024

Հայութեան փոքրաքանակութիւնը մանաւանդ Հայաստանի Հանրապետութեան մէջ եւ վերջինիս գրեթէ ամբողջովին պաշարուած ըլլալը թրքացեղ խաժամուժներով (Վրաստանի ու Իրանի հետ ՀՀ-ի սահմաններուն միւս կողմը մեծ մասամբ թրքազգիներ կ’ապրին) ԼՐՋԱԳՈՅՆ քայլեր կը պահանջեն հայութենէն ու հայրենի պետութենէն: Նորաբողբոջ երախային համար պարզէն իսկ պարզ է, որ անոնց հետ խաղաղ գոյակցութեան կոչերը, եթէ անոնք չեն ուղեկցուած Հ. Հ.ի ՀԶՕՐ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹԵԱՆ ԳՈՅՈՒԹԵԱՄԲ, գայլի գլխուն կարդացուող աւետարաններ են:

Մենք ԴԱՏԱՊԱՐՏՈՒԱԾ ԵՆՔ ունենալու հզօր դիմադրական համակարգ: Ան պէտք է ներառէ հետեւեալ հինգ բաղադրիչները՝ պետական կանոնաւոր բանակը, պահեստազօրը, պայմանագրային զինուորները (պետութենէն ամսական ստացող եւ յօժարակամ ժամանակաւոր զինուոր դարձած քաղաքացիներ), կամաւորներ եւ աշխարհազօր: Այսօր Հ. Հ.ի մէջ կան առաջին երեքը միայն, իսկ կամաւորները կը յայտնուին պատերազմական թեժ գործողութիւններու ատեն, ինչպէս եղաւ 44-օրեայ պատերազմին, որու ընթացքին՝ պահեստազօրը չօգտագործուեցաւ, թէեւ զօրաշարժ յայտարարուեցաւ:

Սակայն այս չորս բաղադրիչները բաւարար չեն դիմագրաւելու մեր ապահովական մարտահրաւէրները: Հետեւաբար, համազգային աշխարհազօրի պատրաստումն ու առկայութիւնը ոչ միայն կենսական, այլեւ գոյութենական անհրաժեշտութիւն է այսօր: Պատերազմի թեժ փուլերուն, հայ ազգը պարտաւոր է թշնամիին դէմ հանել առնուազն 200 հազարնոց, զինուորական պատշաճ կրթութիւն եւ մարզումներ անցած, նաեւ ու անպայման՝ գաղափարական ազգային դաստիարակութիւն ստացած աշխարհազօր:

Ի դէպ, մեր պատմութեան ընթացքին, գոնէ միջնադարի առաջին կէսին, 4-րդ դարէն մինչեւ 11-րդ դարը, հայկական պետական բանակը, ըստ պատմաբան եւ քաղաքագէտ Արմէն Այվազեանի, ունեցած է շուրջ 120 հազար զինուոր, որու կէսը արքայական զօրագունդերը եղած են, մնացեալները՝ նախարարական զօրքերը: Սակայն, ճակատագրական պահերուն, անոնց միացած են մինչեւ 300 հազար աշխարհազօրայիններ՝ պաշտպանելու համար հող հայրենին: Առանց այդ օժանդակ, բայց կարեւոր բաղադրիչին, պետական բանակը դժուար թէ դէմ դնէր ներխուժող թշնամիներուն: Կարճ ըսած՝ ճակատագրական պահերուն՝ ազգը դարձած է ազգ-բանակ:

Սեւանի ճամբար 27 օգոստոս 2022

Այսօր կը դիմագրաւենք լինել-չլինելու գոյութենական վտանգ: Յոյսը թշնամիներու կամ նոյնիսկ բարեկամներու (աւելի ճիշդ՝ բարեկամ կարծուածներու) վրայ դնելը ՅԻՄԱՐՈՒԹԻՒՆ է: Ցաւօք, Հ. Հ.ի վարչապետէն սկսած, անցնելով բազմագոյն ընդդիմութիւններուն, գրեթէ բոլորը իրենց յոյսը դրած են օտարներու կամ նոյնիսկ թրքազգի թշնամիներուն վրայ, ոմանք ալ ապաւինած են միայն Աստուծոյ: Աստուած իր արարածներէն միայն մարդուն շնորհած է բանականութիւն կոչուած յոյժ կարեւոր յատկութիւնը՝ ակնկալելով որ մարդը զայն կը գործածէ բարի նպատակներով: Այդ յատկութիւնով օժտուած է նաեւ հայութիւնը: Սակայն մի՞թէ մեր ազգը բանականութիւնը կը գործածէ իր ինքնապաշտպանութեան համար: Հազիւ թէ: Վերջին տարիներու իրադարձութիւնները այդ հարցումին բացասական պատասխան կու տան:

Այսօր, աւելի քան երբեւէ, մեզի անհրաժեշտ է ԳՈՐԾՆԱԿԱՆԱՑՆԵԼ ԱԶԳ-ԲԱՆԱԿ հայեցակարգը: Նախկին իշխանութիւնները այդ գաղափարը մէջտեղ նետեցին, սակայն նոյն անձինք նոյն ատեն կը կողոպտէին հայ զինուորին հացն ու զէնքը: Ներկայի իշխանութիւնները հիմնովին կը մերժեն այս գաղափարը՝ յոյսը դնելով արեւմտեան պետութիւններու եւ … թշնամիներու բարեացակամութեան վրայ:

Ժողովրդային իմաստուն ասացուածքը կը պատգամէ՝ «ԵՂՈՒՆԳ ՈՒՆԻՍ, ԳԼՈՒԽԴ ՔԵՐԷ»:

Ինչպէս համայն մարդկութիւնը, հայ հասարակութեան կէսը կը կազմէ իգական սեռը: Մեր պարագային, հայ իգական սեռն ալ ՊԱՐՏԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ ՈՒՆԻ էական մասնակցութիւն ունենալու Հայրենիքի պաշտպանութեան մէջ: Ահա թէ ինչո՛ւ կամաւորներ ու աշխարհազօրայիններ պատրաստող ԱԶԳԱՅԻՆ ԼԵԳԷՈՆ-ին մէջ յատուկ աշխատանք կը տարուի հայ աղջիկ ու կին աշխարհազօրայիններ պատրաստելու ուղղութեամբ (ռազմական մարզումներ, նշանառութիւն, բժշկական նախնական գիտելիքներ, ռազմահոգեբանական եւ գաղափարական դաստիարակութիւն՝ բոլորը՝ ՁՐԻ, ներառեալ հանդերձանքի տրամադրումը): Կը բաւէ ըսել, որ 2021-ի գարնան երբ սկսանք մեր աշխատանքները, հայ իգական սեռին մասնակցութիւնը շուրջ 15 տոկոս էր: Այսօր ան հասած է շուրջ 40 տոկոսի: Եւ դեռ աւելի՛ տոկոսի կը ձգտինք:

Աշխարհազօրին մաս կազմելու ՊԱՐՏԱՒՈՐՈՒԹԻՒՆ ՈՒՆԻ նաեւ սփիւռքահայը՝ արու թէ էգ: Եթէ Հայրենիքը մեր բոլորի համայնական տունն է, անոր պաշտպանութիւնն ալ համայնական պարտաւորութիւն է: Ազգային Լեգէոնը վաղուց յայտարարած է սփիւռքահայ աշխարհազօրայիններ պատրաստելու իր ցանկութիւնը, սակայն, յամօթ կեղծիքի ու պատրանքի մէջ ապրիլ սիրող մեր ժողովուրդի մեծամասնութեան, արձագանգ չէ գտած: Լոս Անճելոսի մէջ թէ այլուր մայրուղիներ գոցելով, տարբեր երկիրներու մէջ ցոյցեր ընելով, Artsakh is Armenia գոռալով Արցախը … կորսնցուցինք: Հիմա կարգը Հ. Հ.ին հասած է: Հիմի՞ էլ լռենք, հիմի՞ էլ կեղծենք, հիմի՞ էլ ձեռքերը ծալենք, խելք ծախենք, շարունակենք իրարու հայհոյել, հիմի՞ էլ բաւարարուինք պաստառներով, «թղթէ շերեփ»ներով եւ դրօշակ այրելով…

Պատասխանը քո՛ւկդ է՝ հայ երիտասա՛րդ եւ երիտասարդուհի՛, քո՛ւկդ է՝ հա՛յ ազգ:

1987-ի մարտ ամսուն իմ մէկ յօդուածս վերնագրած էի՝ «Հայ մարդու ազատագրութիւնը իր հոգե-մտաւոր կապանքներէն՝ նախապայման հայ հողի ազատագրութեան»: Նոյնը կը կրկնեմ այսօր՝ «հայ հողի ազատագրութեան» հետ աւելցնելով «հայ հողի պաշտպանութեան» բառերը:

Այս պարզ ճշմարտութիւնը հասկնալով հայ ազգային աշխարհազօրին մասնակցելու փափաք ունեցող հազարներ եւ բիւրեր պիտի գտնուի՞ն, մանաւանդ սփիւռքի մէջ:

Գործնական պատասխանի սպասումով՝
Գէորգ Եազըճեան

Leave a Reply

Comments containing inappropriate remarks, personal attacks and derogatory expressions will be discarded.

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You May Also Like